Glen Helen 1
3 december 2018 - Mount Zeil, Australië
Vanmorgen reden we 50 km terug op de weg die we gisteren gekomen zijn naar Ellery Creek Big hole. De laatste 2 km over een onverharde weg. We kwamen bij een zoetwater bekken waarin heerlijk gepoedeld kon worden ware het niet dat we onze zwemkleding niet meegenomen hadden. We kwamen voor de Dolomite walk, 3 km over smalle paadjes, een bergkam en prachtig uitzicht. Terug door de kreekbedding (mul zand en/of stenen). Goed te doen en op tijd weer retour. Daarna naar de Serpentine gorge. Een korte wandeling van 1 km, maar wel warm, Arlo vond nog de energie om naar een uitzichtpunt te lopen. Was een leuke klimpartij zei hij. De route was uitgestorven in vergelijking met Ellery Creek. We kwamen een enkeling tegen die het overigens wel een goed idee vond dat we een vliegen net droegen, hard nodig in dit jaargetijde. De vliegen zijn erg opdringerig, kruipen in je ogen, neus en mond en als je mensen zich in het gezicht ziet slaan komt het niet omdat ze iets verkeerds hebben gegeten, ws is het een vervelende vlieg. Je kan je er nijdig over maken, maar dat help niet, dus dan is een netje wel fijn.
Vanavond wilde we FaceTimen met het thuisfront. Free WiFi bleek toch beperkt, we hebben heel even gebabbeld, maar toen was het toch echt sluss. Morgen nieuwe poging. Tevens pre-paid kaart van Optus geinstalleerd om bereik te hebben in de middel-of-nowhere 😀. Ach ja, vooruitgang is een goed ding, maar je raakt er aardig aan gewend. Als het dan niet werkt, traag of op is moet je even diep ademhalen, en bedenken dat er ergere dingen in de wereld zijn, toch?

