Nooit saai hier

Iedereen bedankt voor de felicitaties voor de verjaardag van Arlo. Nu verder met vandaag. We gingen van 35 graden gisteren, naar 20 graden vandaag. Er werd toch even een trui uit de koffer gevist. Het weer liet zich vandaag niet voorspellen. We gingen vandaag met de auto op pad. Gisteren bij het toerist informatie punt een foldertje meegekregen over vogel-kijk-punten rond de Spencergolf. We startte op Back Beach, deze schuilhut stond naast de A1 (doorgaande weg naar Adelaide) en was zo te zien al even niet in gebruik. De trap was zoek en toen we naar binnen geklauterd waren konden we de lucht zien. Er was geen vogel te bekennen, het meer was opgedroogd en er lag een zout korst. Er is ons eerder verteld dat de modder eronder erg stinkt, dus we hebben de voeten droog gehouden. Daarna gingen we op zoek naar Port Paterson, maar daar waren we voorbij voor we er erg in hadden. Dan maar Chinaman Creek. We reden een aantal km van de A1 af en kwamen uiteindelijk voor de slagboom met de mededeling "Park is gesloten ten gevolge van de regen". We besloten te voet verder te gaan, want het zag er allemaal veelbelovend uit. We waren nog geen 10 minuten onderweg toen het hard begon te regenen en we besloten terug te gaan naar de auto om te schuilen. Aldaar vonden we uit dat het nog minsten 6 km naar de kust was, dus zijn we maar verder gereden. We mogen niet klagen, dit is de eerste regen van betekenis sinds we op vakantie zijn. De volgende stop was Mount Remarkeble nationaal park. We reden met regen het park in, maar toen we op de parkeerplaats voor dagrecreatie aankwamen piepte zowaar de zon tussen de wolken vandaan. We zagen prachtige oude bomen, rotswanden, Kangoeroes, Rosella's, Emu's, Galla's en een Kookaburra. Genieten! Jammer van de regen, anders hadden we zeker een wandeling gemaakt. We reden door, we konden gedeeltelijk een gravel pad rijden langs de treinrails. Uiteindelijk zette we koers naar Port Pirie en aten we een lekkere hap bij Barnacle Bill Family Seafood Restaurant. Op de weg terug deden we Weeroona Island aan. Dit leek op een eiland á la Mont st Michel in Frankrijk. Een smalle weg met links en rechts zompige grond zover je kan kijken. We maakte een rondje over het eiland en zagen de woeste golven. De boomtoppen staken alleen nog met hun kruintje boven het water uit. In een haakse bocht zagen we pelikanen, aalscholvers en meeuwen op de rotsen zitten. We maakte vanuit de auto foto's, want buiten de auto woei je uit je hempie. Toen zette we koers naar de laatste stop, Port Paterson. Dit was de afslag die we op de heenweg gemist hadden. Over gravel en dirt road konden we een groep vogels naderen, maar we konden niet zien wat het waren, dus Arlo zocht een route om nog wat dichterbij te komen. Dit ging goed tot de laatste 20 meter, opeens stonden we vast en bij elke trap op het gaspedaal zakte we dieper weg in de zompige ondergrond. Wat nu? Eerst maar eens gekeken hoe we hier uit moesten komen. Toen de schop opgezocht om te gaan graven en takken verzameld om onder de banden te leggen. Rijplaten van de auto afgeschroefd en lier uitgepakt, maar ja, geen boom in de buurt om dat ding aan vast te knopen. Ria was op het duin geklommen en zag een auto staan op het strandje iets verder. Mirjam ploegde erheen en vroeg om hulp aan iemand die zijn hond aan het uitlaten was. Zijn auto zag er stevig uit en hij was bereid om te helpen. Mirjam paste op de hond en Arlo, Chris en hulp probeerde ons reisvehikel met vereende krachten uit de blubber te trekken. Ondanks alle pogingen lukte dit niet. Maar de hulp belde een maat die met auto en fles bier aan kwam. Met 2 auto's tegelijk trekken kwam Arlo op het droge. Daar waren we allemaal erg blij mee. Nadat we de ergste kluiten modder eraf gepoetst hadden konden we op weg naar huis voor een verdiende boterham. Het was best even hard werken en dat voel je pas als je klaar bent ;-) De carwash ontdeed de auto van de rest van de modder. Ze zijn hierop ingericht, er is speciaal een vak voor mudcars, haha. Rest me om te zeggen dat we gelukkig geen regen meer hadden na de middag, maar een zonnige hemel met af en toe een wolkje en een wind die je uit je hempie deed waaien.