Port Augusta

12 december, Arlo is jarig vandaag ☕️ + 🍰. Omdat we nog in moeten checken en we niet weten wat hier te doen is togen we op tijd naar de receptie. Daarna snel een was in de machine zodat ie kan drogen. Er is ander weer op komst. 

Port Augusta is een havenstadje met 14.000 inwoners. Het ligt op de route oost-west en op de route noord-zuid. De roadtrains mogen beperkt aanhangers meenemen de stad in, ten westen van de stad ligt een groot parkeer terrein waar ze opleggers achter kunnen laten. Een ander alternatief is dat ze om de golf heen moeten rijden. 

“ In 1852 werd aan de natuurlijke haven in de Spencergolf de nederzetting Port Augusta gesticht. 26 jaar later begon hier de aanleg van The Ghan, de spoorlijn die Australië van zuid naar noord (Darwin) moest doorkruisen. Het eerste traject van de spoorlijn werd aangelegd tot aan Alice Springs. Pas in 2003 werd de zuid-noordverbinding voltooid.

Port Augusta is ook een stopplaats van de East West Transcontinental, de spoorverbinding die vanaf Port Augusta via de Trans-Australian Railway over de Nullarborvlakte naar Perth leidt.

Ten noorden van de stad ligt het nationaal park Flinders Ranges”.

We hebben met de spoorwegen contact op genomen om uit te vinden wanneer de Ghan langs rijd, maar dat is zaterdag ochtend 5 uur, dan zijn we al weer weg. 

Vanmiddag liepen we een ronde door de stad, eerst naar de watertoren (park en uitzichtpunt), daarna over de brug die de oevers van Port Augusta met elkaar verbind. Daarachter vonden we het centrum met winkels en het Wadlatta outback center. We dachten dat het een aboriginal centrum zou zijn, daarvan hebben we er al enkele bezocht. Maar het leunde er tegen aan. Dit ging meer over het ontstaan en ontwikkeling van Australië en dan met name Flinder Ranges en de outback. Erg leuk om te bezoeken en zeer de moeite waard. Daarna reden we naar het station, dat bleek leeg en verlaten. De horeca was al gesloten en de toeristen trein rijdt van april tot november. Bij navraag blijken er wel goederen treinen langs te komen en daar besluiten we op te wachten. Arlo haalt ondertussen de auto op en Mirjam zoekt een restaurant waar we kunnen eten. Na een kwartier hoorden we de fluit, en ja hoor, daar kwam er eentje langs. 

Arlo kwam rap en we sloten de avond af in een Australisch/ Indiaas restaurant. Lekker eten en een feestelijke afsluiter van de dag.