Simpson gap

Vanmorgen togen we op tijd richting de Simpson gap. Dit is een natuurlijke doorgang tussen 2 bergruggen in. Het bleek een idillisch plekje waar je met een korte wandeling kwam. Vogels vlogen af en aan, watertje, in de reisgids stond dat je kon zwemmen maar er was nu net genoeg water om pootje te baden tussen de kikkervisjes. Het zonnetje kroop langzaam de hoek om. Toen stopte er een grote bus, waar 25 jongedames uitstapte, tja, toen was het gedaan met de rust. Ze gilde de hele boel bij elkaar en stonden continu foto’s te maken. Klommen op de rotsen, nou ja daar hebben we nog plezier van gehad, want ze jaagde daarmee een zwartvoet wallaby op. De kloof is hun thuis, maar overdag zitten ze vaak stil in een hoekje. Je ziet ze alleen als ze bewegen. Toen de dames vertrokken waren hoorde je pas echt hoe stil het was. Na deze ervaring liepen we de Cassia Hill walk. Maar 1,5 km, heuvel op, uitzicht punt, heuvel af naar de auto. Mooie vergezichten en het was mooi geweest toen we terug kwamen, de temperatuur liep al weer aardig op. Vanavond bezochten we Desert Park voor een nachtwandeling. We waren de enige die geboekt hadden, dus kregen een privé tour onder leiding van een gids en dierverzorgers. We kregen een hoofdlamp op met rood licht, daar hebben de dieren geen last van. We hadden geluk en zagen alle 7 bedreigde diersoorten die de wandeling rijk was. Het was heerlijk weer, warm en rustig. We sloten af met koffie en gebak. Was een mooie afsluiting van de dag.